Sevgiliye Açılmamış Mektup
Varlığın , yokluğuna özdeş şimdi…
Yazıyorum birkaç dakika ağlamışlığın ve gözyaşının üstüne……Güzel kelimeler istiyordum senden … Ay ışıklarıyla yıkanmış , okuyunca en çirkin anlarımın anlamlaştığı , okuyunca dokunduğun gözlerimin mızmızlaştığı …
…
Yıllar geçti aradan.. ve farkında olmadan…
Adımlarım daha büyük , daha hızlı ve daha sağlam…
Yokluğunda büyüttüğüm acılarımı her gün tazelemek zoruma gitmeye başladı. Ve hasretinin bitime uğraması gerekti. Eylüldü.. hüzün mevsimiydi.. nasıl unuturdum seni ? Yaprakların salına salına karıştığı toprağı öpüyordum , “Vatanım” diye değil ! Sen dön diye…
…
Yıllar geçti aradan … farkında olmadan.
Cebimde kimsenin göremediği bir öfke saklı sevdiğim… Çıkardığımda dağ dayanmaz ki gönlün dayansın ? Ben , kaybolmuşluğun sefasını sürerken , sen , bensizliğin nedametini çekiyorsun… Hissediyorum bunu…Ne ektin ki biçesin ?
…
Beni arıyorsan ;
Yokum !!
Sisle çevirdiğin bu evren , artık benim olmadığı kadar , seninde değil !!
Zaman hızla akıp gidiyor..
Yıllar sonra bugün , bakıp ta halime gülmeyeceğim… Gözlerime durulmayı öğrettim…
Dudaklarım , dudaklarında güneşe selam çakmayacak artık..
Erkekçe , namusluca çekip gideceğim gözlerinin önünden ;
Arkasına bile bakmadan……
…
Git..
Varlığın , yokluğuna özdeş şimdi…
Yazıyorum birkaç dakika ağlamışlığın ve gözyaşının üstüne…
Kaan Özer` – 11 . 04 . 2004
